قطره های باران ، بی تا ب و پر غوغا، عازم سفر شدند،

            از دل ابر به آغو ش خاک رسیدند،

                                  به ریشه های سپیدار نفوذ کردند،

در قلب سبز برگها آرمیدند، آفتاب را بوسیدند ،

                    و راز طراوت آموختند.

    من عاشق طراوتم ، سرشار از شیدایی ام ،

 راهی نشانم بده ،

              تا من از دل پر شور و بی تابم سفر کنم ،

به حریم رویاهای صمیمی ات نفوذ کنم ،

   و پشت پنجرۀ نگاه روشن و پر مهرت  بنشینم ،

                      و آفتاب گرم دوستی ات را بوسه زنم .

         راهی نشانم بده ....